สำนึกรักบ้านเกิด

ตอน เรื่องเล้าบ่อเจ็ดลูก












บ้านบ่อเจ็ดลูก ตั้งอยู่หมู่ที่ ตำบลปากน้ำ อำเภอละงู จังหวัดสตูล เป็นชุมชนอิสลาม ประกอบอาชีพประมง ปลูกเรือนอาศัยติดชายฝั่งทะเลอันดามัน มีสภาพภูมิศาสตร์เป็นเกาะเล็ก หรือคนสมัยก่อนเรียกว่า "ลาหงาตูโย๊ะ" ชุมชนบ่อเจ็ดลูกล้อมรอบไปด้วยน้ำทะเลสีเขียว มีชายหาด ป่าชายเลน ถ้ำ หน้าผา แหล่งปะการัง แหล่งหอย แหล่งโบราณสถานบ่อเจ็ดลูกที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน ต้นกำเนิดของชุมชนแห่งนี้
  
บ้านบ่อเจ็ดลูก.....
      เดิมเรียกว่า ลางาตูโยะ เป็นภาษามลายู ที่แปลเป็นภาษาไทยว่า บ่อเจ็ดลูก  เป็นบ่อน้ำแบบที่ชาวบ้านตามพื้นที่ชุมชนในอดีตหรือปัจจุบันบางแห่ง ก็ยังใช้กันอยู่ บ่อทั้งเจ็ด วางเรียงมีระยะไม่ห่างกันเท่าไหร่ ปากบ่อก่อเป็นอิฐขึ้นมาสูงประมาณช่วงหัวเข่า เมื่อมองลงไปในบ่อทุกบ่อก็ยังมีน้ำอยู่ในบ่อทั้งหมด พบว่า บ่อที่มีน้ำจืดสนิทที่สุด เป็นบ่อที่อยู่ใกล้ทะเลมากที่สุด ส่วนอีกหกบ่ออยู่ห่างออกไปกลับเป็นน้ำกร่อยและมีน้ำน้อยที่สุด ชาวบ้านมีตำนานเล่าสืบกันมาว่า กลุ่มคนกลุ่มแรกที่เข้ามาอาศัยอยู่ในบริเวณนี้เป็นพวกชาวเล หรือชาวน้ำ ที่อพยพมาจากเกาะ ซึ่งอยู่ห่างไกลจากฝั่งออกไป ขณะที่อพยพมาอยู่นั้น พวกชาวเลได้ขุดบ่อเพื่อให้มีน้ำกินน้ำใช้ แต่ก็ไม่มีน้ำออกมาเลย พยายามขุดบ่อแล้วบ่อเล่าก็ไม่มีน้ำให้ใช้ จนกระทั้งบ่อที่เจ็ดจึงมีน้ำออกมา และบ่อทั้งเจ็ดก็ยังคงสภาพอยู่มาจนทุกวันนี้นั่นเอง กรมศิลปากรเข้าไปสำรวจและทำการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเรียบร้อยแล้วพอชาว บ้านเล่าให้ฟังเสร็จเราก็ถามกลับไปทันที่ว่า เชื่ออย่างที่เป็นตำนานเล่าขานกันรึเปล่า ต่างก็บอกว่าเชื่อเพราะตอนที่เริ่มเข้ามาอยู่ในหมู่บ้านก็เห็นบ่อทั้ง7ลูก กันแล้วและยังบอกว่ามีตำนานอีก2เรื่องด้วยที่เกี่ยวกับบ่อเจ็ดลูกเหล่านี้ ..ถ้าเรามาอีกครั้งจะเล่าให้ฟัง…!!!! โธ่อยากรู้จัง

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น